බුදුන්වහන්සේ ගේ පියසටහන් ඔස්සේ - 42,43,44 දින

 පූජ්‍ය පඤ්ඤාකාර හිමියන් විසින් රචිත බුදුන්වහන්සේ ගේ පියසටහන් ඔස්සේ දිනසටහන් පොත

 දින 42 - 44

බුදුන් වහන්සේගේ පාද සටහන් ඔස්සේ - දිනපොත සටහන

42 දිනය 

​2023 ජනවාරි 21-22 (චීන අලුත් අවුරුදු උදාව සහ Tet උත්සවය* - බළල් වර්ෂය)

මල් යාය මතට Tet (අලුත් අවුරුද්ද) පැමිණි වගයි

කොල්කටාවේ සිට බුද්ධගයාව, වාරාණසී සහ කොසඹෑව දක්වා දින හතළිහක ගමනකින් පසු, කිලෝමීටර් 1400කට වැඩි දුරක් ගෙවා ව්‍යාඝ්‍ර වර්ෂයේ අවසාන දින කිහිපය වන විට සංඝයා වහන්සේලා සංකස්ස පුරයට ළඟා වූහ. සංකස්සය යනු බුදුන් වහන්සේ තම මෑණියන් උදෙසා ධර්මය දේශනා කර තව්තිසා දෙව්ලොව සිට නැවත වැඩම කළ ස්ථානයයි.

​පා චාරිකාවේ නිරත සංඝයා වහන්සේලා දැඩි හිරු රශ්මිය, දැඩි ශීතල, මීදුම සහ සිවුරු මත තැවරුණු දූවිලි මධ්‍යයේ ගමන් කළහ. ගමන පුරා පැමිණි බොහෝ දුෂ්කරතා, බාධක සහ කැළඹීම් මධ්‍යයේ වුවද, අපි ඒවා එකිනෙක ජය ගත්තෙමු.

​අලුත් අවුරුදු උදාවේ වාතය සිසිල් ය; මී පැණි බිඳු මෙන් දිදුලන උණුසුම් රන්වන් හිරු රැස් කිහිපයක් ඒ අතරින් විහිදේ. එදිනම සංඝයා වහන්සේලා භික්ෂූන් උදෙසා වන විනය නීති පද්ධතිය හෙවත් ප්‍රාතිමෝක්ෂය සජ්ඣායනා කළහ. වියට්නාමයේ මෙන්ම කැලිෆෝනියා, ෆ්ලොරිඩා හි ක්වාං චියු (Quang Chiếu) විහාරය සහ හුං දාඕ (Hương Đạo) විහාරය නියෝජනය කරන භික්ෂූන්, භික්ෂුණීන් සහ ගිහි බැතිමතුන් වෙනුවෙන් අපි මහා සංඝයා උදෙසා දානය පිරිනැමුවෙමු.

​සාම්ප්‍රදායික Tet උත්සවයක දකින ඇප්රිකොට් මල්, පීච් මල්, බන් චුං (සාම්ප්‍රදායික බත් කේක්), ගිනිකෙළි හෝ රතු කොමඩු ඇට මෙහි නැත. දණ නමා වැඳ ආශිර්වාද ලබා ගැනීමට ගුරුවරුන්, මුතුන් මිත්තන් හෝ දෙමාපියන් අසල නැත. මේ මොහොතේත් අපි තැනින් තැන සැරිසරන්නෙමු. පෙනෙන තෙක් මානයේ ඇත්තේ මෝසම් සුළඟේ ලෙළදෙන, රන්වන් හිරු එළියෙන් බබළන අබ මල් යායන් පමණි. මොනරුන් නර්තනයේ යෙදෙන අතර වැහිලිහිණියෝ ඉලක්කයකින් තොරව පියඹා යති. මීදුම සහ සුළඟ මධ්‍යයේ සංඝයා වහන්සේලා තවමත් ඉදිරියටම ගමන් කරති. ඇතැම් විට ගිගුරුම් සහිත වැසි වැටෙන සීතල රාත්‍රීන් අපගේ ගමන තවත් දුෂ්කර කරයි.

වසන්තය පැමිණ ඇත්තේ කහ පැහැති අබ මල් යාය මැදටයි. වසන්තයේ උණුසුම විඳ ගැනීමට අප සතුව ඇත්තේ බිම වැටී තිබී අහුලාගත් අබ මල් කිහිපයක්, බැදපු රටකජු අහුරක් සහ ගිනි මැලය අසල හිඳ අනුභව කරන වට්ටක්කා ජෑම් පාන් පෙති කිහිපයක් පමණි. මව්බිමේ වසන්තය සාමකාමී සහ සුවදායක වුවද, මෙහි අපගේ වසන්තය තරමක් පාළු සහ සීතලයි. එසේ වුවද, අප තෝරාගත් මෙම මාවත සහ අපගේ උත්සාහය පිළිබඳව අපි සතුටු වන්නෙමු.

ගෞරවනීය මහා සංඝරත්නය වෙත,

වසන්තයේ පැමිණීමත් සමඟ, සියලුම ගෞරවනීය භික්ෂූන් වහන්සේලාට සහ භික්ෂුණීන් වහන්සේලාට සාමය සහ සතුට පිරි කාල පරිච්ඡේදයක් ප්‍රාර්ථනා කරමි. ඔබ වහන්සේලා සැමට සෙවනක් වෙමින් නිර්වාණ මාර්ගය ඉක්මනින් සාක්ෂාත් කර ගැනීමට ශක්තිය ලැබේවා!

ගෞරවනීය ගුරුවරුන් වෙත,

මෙම වසන්තයේ මා නිවසින් බැහැරව සිටියද, මා තෝරාගත් මාවතේ ගමන් කිරීමට ඔබ වහන්සේලා බොහෝ වගකීම් දරමින් මට මග පෙන්වන බව මම දනිමි. ඔබ වහන්සේලාට මාගේ ගෞරවය පුද කරන අතර සුබ අලුත් අවුරුද්දක් ප්‍රාර්ථනා කරමි. ජීවිත කාලය පුරා ඔබ වහන්සේලා දක්වන සහයෝගයට මම සදා කෘතඥ වෙමි.

ආදරණීය අම්මා සහ තාත්තා වෙත,

මගේ ජීවිතයේ ජීවමාන දෙවිවරුන් ඔබ දෙපළයි! ඔබ දෙපළ වයස්ගතව සිටියද, ඔබේ මුළු ජීවිතයම අප වෙනුවෙන් කැප කළහ. ඔබ අසල හිඳ උපස්ථාන කිරීමට මට නොහැකි වුවද, මා රැස්කරගත් සියලු පින් බලයෙන් ඔබ දෙපළට යහපතක්ම වේවා! ඔබ සැමදා නිරෝගීව, සාමකාමීව සහ සතුටින් සිටිත්වා!

ගෞරවනීය ගිහි බැතිමතුන් වෙත,

විහාරස්ථානය වෙනුවෙන් ඔබ දක්වන දායකත්වය මම බෙහෙවින් අගය කරමි. මාගේ ස්තූතිය වචනයෙන් විස්තර කළ නොහැක. හුං දාඕ විහාරයේ සැදැහැවතුන්ටත්, මෙම චාරිකාවට සහය වූ සැමටත් සාමය සහ සෞභාග්‍යය පිරි අලුත් අවුරුද්දක් ප්‍රාර්ථනා කරමි. ඔබ සැමට නිරෝගී සුවය, දීර්ඝායුෂ, සතුට සහ ප්‍රඥාව ලැබේවා!

​නමෝ බුද්ධාය!

​Tet උත්සවය * - වියට්නාම් අලුත් අවුරුදු උත්සවය

බුදුන් වහන්සේගේ පියසටහන් ඔස්සේ (දින 43 - 44) – 2023 ජනවාරි 23-24

සංකස්ස නුවරදී, තෙත් (Tết - ලුනා අලුත් අවුරුද්ද) උත්සවයේ දෙවන දිනයේ, අලුයම පළමු හිරු රැස් විහිදෙන විට උණ පඳුරු අතරින් ආලෝකය පෙරී ආවේය. ගම්මාන හරහා වැටී ඇති වැටි පාරවල් මත ඇසෙන පියවර හඬ ප්‍රතිරාවය විය. බළල් වර්ෂයේ මුල් දිනවල සංකස්ස වෙත වැඩම කරන පාචාරිකා සංඝයා වහන්සේලා පිළිගන්නාක් මෙන්, විශාල කුඹුරු යායවල් කහ පැහැති අබ මල්වලින් බැබළෙමින් තිබුණි.

​සෝ (Sổ) ඉතා ස්ථීරව සහ අධිෂ්ඨානශීලීව කණ්ඩායම සමඟ ගමන් කළේය. ඔහු අන් අය සමඟ සෙල්ලම් කිරීමට නොගිය අතර වැඩිමහල් සහෝදරයෙකු මෙන් ගාම්භීර ස්වභාවයක් පෙන්නුම් කළේය. අනෙක් අතට, ආලෝක (Āloka) තම පාදයේ ආබාධයක් තිබියදීත්, කකුල් තුනෙන් ගමන් කරමින් සෙල්ලක්කාර ලෙස හැසිරීමට ප්‍රිය කළේය. ඔහු මඟ දිගට සිටින අනෙකුත් සිවුපා මිතුරන්ට විහිළු තහළු කළේය. ආලෝක විවේක ගැනීමට නතර වන සෑම විටම මම ද මන්දගාමී වූයේ ඔහු දිරිමත් කිරීමටයි. මන්ද ඔහු ඇස් පියාගෙන නින්දට වැටුණහොත් මට නැවතත් ඔහුව සෙවීමට සිදුවන බව මම දැන සිටියෙමි.

​අපි දිවා ආහාරය ගැනීමට, විවේක ගැනීමට සහ ස්නානය කිරීමට සංකස්ස විහාරයේ නතර වූයෙමු. අපගේ කණ්ඩායම් නායකයා පසුගිය දිනවල දැඩි වේදනාවකින් සිටි බැවින්, මම ඔහුට සම්බාහනය කිරීමට ඉදිරිපත් වූයෙමි. ස්වාමීන් වහන්සේලා විහිළුවට පැවසුවේ ඔහුට තදින් සම්බාහනය කරන ලෙසත්, එවිට ඔහුට පසුදා ගමන් කිරීමට නොහැකිව එක තැනක නැවතී සිටීමට සිදුවනු ඇති බවත්ය. මා පෙර දින ඔහුට සම්බාහනය කළ ආකාරය කෙසේ දැයි මම නොදනිමි, නමුත් පසුදා උදෑසන කණ්ඩායම් නායකයා ඉතා වේගයෙන් අඳුරු සහ රළු මාවතේ ගමන් කළේය. අප සැවොම වෙහෙසට පත් දෙපාවලින් ඔහු හා සමගාමීව ගමන් කිරීමට මහත් වෙහෙසක් දැරුවෙමු.

​රාත්‍රිය එළඹෙත්ම, අපි අඳුරේ එකට ගුලි වී සිටියෙමු. අපගේ කුඩා කූඩාරම් මත වසන්ත වැසි බිංදු වැටෙන හඬ ඇසීමෙන් අපි පුදුමයට පත් වූයෙමු. වර්ෂාව වැඩි වුවහොත් පාවිච්චි කිරීමට අපි ඉක්මනින් කැන්වස් රෙදිවලින් ආවරණය කර තවමත් තෙත සහිත සිවුරු අස් පසක් කළෙමු. මා සූදානම් වීමටත් පෙර වැස්ස දැඩි වූ අතර මම තෙමී ගියෙමි. මගේ "කූඩුව" වූ කූඩාරම තුළ මම ඇඟ වියළා ගත්තෙමි. එය අලුත් අවුරුද්දේ ආරම්භය සනිටුහන් කරන හුදෙක් වසන්ත වැස්සක් පමණක් යැයි මම සිතුවෙමි. කෙසේ වෙතත්, මුළු රාත්‍රිය පුරාම වර්ෂාව ඇද හැළුණු අතර, කූඩාරමේ වහලයෙන්, බිත්තිවලින් සහ පොළොවෙන් පවා ජලය ඇතුළට කාන්දු විය. කූඩාරම ජලයෙන් යටවීම වැළැක්වීම සඳහා තුවා සහ තෙත සිවුරු යොදා ගනිමින් මම මුළු රාත්‍රිය පුරාම වෙහෙසුනෙමි.

​මම පොරවාගෙන සිටි සඟල සිවුර (Saṅghāṭi) තෙමෙතැයි යන බියෙන් නොසෙල්වී සිටීමට උත්සාහ කළෙමි. එසේ වුවද, එය තෙත් විය. මුළු කණ්ඩායමම සීතලෙන් සහ තෙතමනයෙන් රාත්‍රිය ගත කළහ. සමහර සහෝදර හිමිවරු කැස්සෙන් සහ හෙම්බිරිස්සාවෙන් පීඩා වින්ද අතර තවත් සමහරු වෙව්ලමින් සිටියහ. මා මෙන්ම බොහෝ භික්ෂූන් වහන්සේලා මුළු රාත්‍රිය පුරාම නිදි නොමැතිව පසෙකට හැරෙමින් සිටියහ.

​අලුයම උදා වූ අතර වර්ෂාව ක්‍රමයෙන් අඩු විය. මුළු කණ්ඩායමම කූඩාරම් අකුලා, සිවුරු වියළාගෙන සංකස්ස නුවර බලා යාමට සූදානම් වූහ. බුදුන් වහන්සේ සිය මෑණියන් මුදවා ගැනීම සඳහා තව්තිසා දෙව්ලොව අභිධර්මය දේශනා කර නැවත වැඩම කළේ මෙම සංකස්ස නුවරටයි. මඟ දිගට සීලානන්ද හිමියන් සහ ඇමරිකාවේ සිට පැමිණි තවත් හිමිනමක අපට දන් පිළිගැන්වූහ. ඉන්පසුව, පාචාරිකා සංඝයා වහන්සේලා පාවහන් නොමැතිව, පාත්‍ර දරාගෙන, වැස්සේම ගමනාන්තය දක්වා වැඩම කළහ. බුදුන් වහන්සේ දෙව්ලොව සිට වැඩම කළ ස්ථානයට පැමිණි අපි එහිදී නමස්කාර කර තිසරණ සහිත සූත්‍ර සජ්ඣායනා කළෙමු.

​සංකස්ස පුරාවෘත්තය:

​බුදුන් වහන්සේ පෙර බුදුවරුන්ගේ සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කරමින්, දෙවියන්ට සහ තම මෑණියන්ට අභිධර්මය දේශනා කිරීම සඳහා තව්තිසා දෙව්ලොවට වැඩම කළහ.

​එහිදී බුදුන් වහන්සේ පාරිච්ඡත්තක (Coral Tree) වෘක්ෂය යට තැනූ පඬු ඇඹුල් සෙලසුනෙහි වැඩ සිටියහ. උන්වහන්සේගේ දකුණු පසින් ඉන්දක යක්ෂයා සහ තුසිත දෙව්ලොව මාතෘ දිව්‍ය පුත්‍රයාව (Māyādevaputta) උපන් මහාමායා දේවිය ද සිටියහ. වම් පසින් අංකුර ඇතුළු දස දිසාවෙන් පැමිණි අතිවිශාල දෙවි පිරිසක් ධර්මය ශ්‍රවණය කිරීමට රැස්ව සිටියහ. ධර්මය ශ්‍රවණය කිරීමෙන් පසු මාතෘ දිව්‍ය පුත්‍රයා සෝවාන් ඵලයට පත් විය.

​සෑම දිනකම පිණ්ඩපාත වේලාවේදී, බුදුන් වහන්සේ තමන් වහන්සේ හා සමාන නිර්මිත බුදු රුවක් මවා අභිධර්ම දේශනාව පවත්වාගෙන යාමට සැලැස්වූහ. ඉන්පසු බුදුන් වහන්සේ අනවතප්ත විලට වැඩම කර ස්නානය කර දැහැටි දඬු (නීම්) මගින් දත් පිරිසිදු කර ගත්හ. පසුව උතුරුකුරු දිවයිනට වැඩම කර පිණ්ඩපාතය ලබාගෙන නැවත අනවතප්ත විල අසලට වැඩම කර දන් වැළඳූහ. ඉන්පසුව සඳුන් වනයට වැඩම කර විවේක ගත්හ.

​ධර්ම සේනාධිපති සැරියුත් මහරහතන් වහන්සේ ධර්මය ඉගෙන ගැනීමට සඳුන් වනයට වැඩම කළහ. බුදුන් වහන්සේ සැරියුත් හිමියන්ට කෙටි මාතෘකා සහ මඟ පෙන්වීම් ලබා දුන් අතර, සිය ප්‍රතිසම්භිදා ඥානයෙන් යුත් සැරියුත් හිමියෝ බුදුන් වහන්සේ වදාළ ධර්මය සම්පූර්ණයෙන්ම වටහා ගත්හ. මාස තුනක් පුරා දිනපතා මෙම චාරිත්‍රය සිදුවිය.

​මාස තුනකට පසු, බුදුන් වහන්සේ තව්තිසාවෙන් සංකස්ස නුවරට වැඩම කළහ. උන්වහන්සේගේ වම් පසින් බ්‍රහ්මයන් ද, දකුණු පසින් සක් දෙවිඳු ද පිරිවරමින් රන්, මැණික් සහ රිදී හිණිමං තුනක් ඔස්සේ පහළට වැඩම කළහ. මෙම හිණිමං මේරු පර්වත මුදුනේ සිට සංකස්ස නුවර ද්වාරය දක්වා විහිදී තිබූ අතර, අසංඛ්‍යාත දෙවිවරු අහසින් මල් වසමින් සුමිහිරි සංගීත නාද පැවැත්වූහ.

​ක්‍රිස්තු පූර්ව 3 වන සියවසේදී, අශෝක අධිරාජයා බුදුන් වහන්සේ සංකස්ස ගම්මානයට වැඩම කරමින් පෑ පෙළහර සිහිපත් කිරීම සඳහා එහි ශිලා ටැඹක් පිහිටුවීය. එම ටැඹ මුදුනේ ඇතෙකුගේ රුව නෙළා ඇත.

​(මතු සම්බන්ධයි)

මේ සටහනේ දිනවල යම්කිසි දෝෂයක් ඇත. මට ලැබුණ ලියවිල්ල අනුව එසේ විය. ජනවාරි 21 හා 22 චාරිකාවේ 42 දිනය ලෙස ගතිමි.