බුදුන් වහන්සේගේ පාද චාරිකාව අනුගමනය කරමින් ඉන්දියාවේ දී ගිය අධ්යාත්මික පා ගමන ගැන පඤ්ඤාකාර හිමියන් විසින් ලියන ලද දිනපොත
 |
| පළමු දින |
(මේ සටහන් Lenny Cummings විසින් වෝක් ෆො පීස් සමූහයට ෂෙයාර් කර තිබූ ඉංග්රීසි සටහනක සිංහල පරිවර්තනය වේ)
2022 දෙසැම්බර් 11 (පළමු දිනය) | කොල්කටා, ඉන්දියාව
බුද්ධගයාවේ පැවැති ජාත්යන්තර ත්රිපිටක සජ්ඣායනා මහෝත්සවයට සහභාගී වී, පුරාණ පූජනීය බෞද්ධ ධර්ම ස්තූප ව්යාපෘතිය (Dhammacetiya) හඳුන්වා දීමෙන් අනතුරුව, භික්ෂූන් වහන්සේලා සිව්නමක් වන භික්ෂු චොන් හූ, භික්ෂු චොන් ටින්, භික්ෂු තියන් නියම් සහ මම (භික්ෂු පඤ්ඤාකාර), තායිලන්තයේ වැඩසිටින පූජනීය මහා සංඝරත්නය 100 නමක් සමඟ කොල්කටා ගුවන් තොටුපළෙන් පිටත්ව 2022 වසරේ අපගේ ධුතාංග චාරිකාව ආරම්භ කළෙමු. ධම්මචේතිය සංවිධායක කමිටුවේ සාමාජිකයින් ද පූජනීය මහා සංඝරත්නයට අවශ්ය ඖෂධ පූජා කිරීම සඳහා අලුයම ගුවන් තොටුපළට පැමිණ සිටියහ.
පළමු දින ගමන කිලෝමීටර් 25ක් පමණ විය. අපි දිගු පාලම් පසු කරමින්, මාර්ගය දෙපස ඇති අබලන් නිවාස සහ මිනිසුන්ගෙන් පිරුණු වෙළඳපොළවල් මෙන්ම දැඩි රථවාහන තදබදය මධ්යයේ ගමන් කළෙමු. කුණු ගොඩවල් වල ආහාර සොයන ඌරන් සහ ගවයන් මෙන්ම ප්රදේශය පුරා පැතිර ගිය දුර්ගන්ධය ද අපට මගදී විඳීමට සිදු විය. ගමන කිලෝමීටර් 25කට වඩා මඳක් වැඩි වුවද, ගල් කැබලි, මැටි බඳුන්වල කැබලිවලින් පිරුණු මෙන්ම පාද පිළිස්සෙන තරම් රත් වූ තාර පාරවල් දිගේ ප්රථම වතාවට පාවහන් නොමැතිව ඇවිදීම මට බෙහෙවින් වෙහෙසකර විය.
මගේ සෑම පියවරකදීම බුදුන් වහන්සේ කෙරෙහි ඇති ගෞරවය හා ආදරය තව තවත් වැඩි විය. මගේ පාද තුවාල වී දැවිල්ල ඇති වන විට, වසර 45ක් පුරා කඳු, වනාන්තර, ගම්මාන සහ නගර හරහා තමන් වහන්සේ සමඟ කර්ම ශක්තියෙන් බැඳී සිටි ජනයා දුකින් මුදවා ගැනීම සඳහා පාවහන් නොමැතිව වැඩම කළ බුදුන් වහන්සේ ගැන මට සිහිපත් විය. උන්වහන්සේ සිය අවසන් හුස්ම දක්වාම කිසිදු දිනක තම මෙහෙවර අත් නොහැරියහ.
අවසානයේ අපි කණ්ඩායම නවාතැන් ගන්නා විහාරස්ථානයට ළඟා වීමු. විහාරයට ඇතුළු වන අවසන් පියවර කිහිපය පහසු නොවීය. කුඩා හා විශාල ගල් කැට මගේ පිළිස්සුණු පාදවල වැදී දැඩි වේදනාවක් ඇති කළේය. අවසානයේ සුන්දර නවාතැන අප ඉදිරියේ දිස් විය. අපි එක් එක්කෙනා කූඩාරම් ගැසීමට සුදුසු ස්ථාන තෝරා ගත්තෙමු. කූඩාරම් 100කට වඩා වැඩි ප්රමාණයක් විල අසල තැනිතලා ප්රදේශය දක්වාම විසිරී තිබුණි. වේලාව පරීක්ෂා කරන විට දහවල් 2 පසු වී තිබූ බැවින්, එදිනට දානය වැළඳීමට නොහැකි වූ අතර අපි ජලය පමණක් පානය කළෙමු.
මම කඳවුර අවට ඇවිදින විට, භික්ෂූන් වහන්සේලා දෙනමක් ඉඳිකටුවක් භාවිතා කරමින් තම පාවල ඇති වූ බිබිලි සිදුරු කරනු දුටුවෙමි. මම ඒ දෙස කුතුහලයෙන් බලා සිටින විට, එක් හිමිනමක් මට වාඩි වන ලෙස පවසා ඉඳිකටුවක් ලබා දී, "මේ ඉඳිකටුවෙන් බිබිලි විද රුධිරය සහ දියර ඉවත් කරන්න" යැයි තායි භාෂාවෙන් පැවසූහ. මම ද එය අනුගමනය කළ අතර, එයින් ඉදිමුම අඩු වී ඇවිදීම වඩාත් පහසු විය.
ඉන්පසු මහා සංඝරත්නය පිරිත් සජ්ඣායනා කර මෛත්රී භාවනාවේ නිරත වී, පසුදින අලුයම 3ට ආරම්භ වන ගමන සඳහා විවේක ගත්හ. අඳුරෙන් වට වූ නිහඬ අවකාශය මධ්යයේ, මෙම ධුතාංග චාරිකාව අතරතුර, පුරාණ පූජනීය බෞද්ධ ධර්ම ස්තූප ඉදිකිරීමේදී සියලු සත්ත්වයන් සමඟ යහපත් සබඳතා ඇති කර ගැනීමට මම අධිෂ්ඨානය කළෙමි. සියලු සත්වයෝ මුළාවේ වෙරළෙන් එතෙර වී නිර්වාණය නැමැති එතෙර වෙරළට ළඟා වීමට සම්මා දිට්ඨිය සහ ප්රඥාව ලබත්වා!
මතු සම්බන්ධයි!