බුදුන්වහන්සේ ගේ පියසටහන් ඔස්සේ - 13, 14,15 දින

 මෙය පූජ්‍ය පඤ්ඤාකාර හිමියන් විසින් රචිත "බුදුන් වහන්සේගේ පියසටහන් ඔස්සේ" (Following the Buddha’s Footsteps) යන තේමාවෙන් ලියැවුණු දිනපොතේ සිංහලානුවාදය

13,14,15 දින 

බුදුන් වහන්සේගේ පියසටහන් ඔස්සේ - දිනපොත (13 වන දිනය)

​2022 දෙසැම්බර් 23

රාත්‍රිය අඳුරු ය, සඳෙහි සෙවනැල්ල බටහිර දෙසට වැටී ඇත. මම රාත්‍රිය පුරා නිදිවර්ජිතව, අලස බවක් සහ වෙහෙසක් දැනෙමින් එහා මෙහා පෙරළෙමින් සිටියෙමි. ඒ ඇයි? මා නිශ්චලව සිටියහොත්, වේදනාව දරුණු ලෙස ඉස්මතු වන්න ට පටන් ගනී. සෑම සන්ධියක්ම, ඇටමිදුළුවක්ම, මාංශ පේශියක් සහ සමක්ම රිදුම් දෙයි. කණ්ඩායමේ සිටින වියට්නාම භික්ෂූන් වහන්සේලා අතර වැඩිමහල් සහ සංවිධායක කමිටුවේ සාමාජිකයෙකු වන චොන් හවු (Chơn Hữu) සහෝදර හිමියන්ද මේ දිනවල රාත්‍රියට සීතල වන විට බෙහෙවින් කැස්සෙන් පීඩා විඳිති. කෙසේ වෙතත්, වේදනාවට, කැස්සට හෝ නින්ද නොමැතිකමට අප තෝරාගත් මාවතේ වේගය අඩු කිරීමට ඉඩ නොදී, අප සැවොම කිසිදු අතපසු කිරීමකින් තොරව උත්සාහයෙන් කටයුතු කරන්නෙමු. "වේදනාව දැනෙන්නැයි ශරීරයට කිසිවෙකු පවසන්නේ නැත. එය තනිවම වේදනාව දැනෙන බැවින්, එය විඳදරාගැනීමට සිදුවේ" යැයි පවසමින් අපි නිතරම එකිනෙකා අස්වසා ගනිමු.

​එලෙසම, අප නැවතී සිටි ස්ථානයට අපි කෘතඥ වෙමු. අපගේ ශරීරය සහ මනස සාමකාමීව හා ප්‍රබෝධමත්ව තබා ගැනීම සඳහා ජලය භාවිතා කිරීමට ඉඩ දුන් අයිතිකරුවන් සමඟ අපි ආශීර්වාද බෙදා ගත්තෙමු. අපගේ කෘතඥතාව ප්‍රකාශ කිරීමට වචන ප්‍රමාණවත් නොවන අතර, එම අයිතිකරුවන්ට සැමවිටම සාමය සහ සමෘද්ධිය ප්‍රාර්ථනා කරමු. සෑම ජීවිතයකදීම ඔවුන් සැපවත් වේවායිද, විමුක්තිය සඳහා පුහුණු වීමට නිවැරදි දැක්ම සහ ප්‍රඥාව ලැබේවායිද අපි ප්‍රාර්ථනා කරමු.

​උදෑසන විවේක ගන්නා ස්ථානයට යාමට කිලෝමීටර් 20ක් පමණ ගත විය. 'මාමා' (Mama) ඉන්ස්ටන්ට් නූඩ්ල්ස් සැමවිටම අපගේ කණ්ඩායමේ ඉහළම ගණයේ උදෑසන ආහාරයයි. මෙම දින 112 පුරාම ඔබට "නූඩ්ල්ස්" යන වචනය නිතර ඇසෙනු ඇත. ගමන අවසානයේදී අපට "ඉන්ස්ටන්ට් නූඩ්ල්ස් සම්පූර්ණ කථාංගය" ලෙස දිනපොතක් සම්පාදනය කිරීමට පවා හැකිය. හුරුපුරුදු ආහාරය ඉන්ස්ටන්ට් නූඩ්ල්ස් පමණක් නොවේ; වෙනත් වචනවලින් කිවහොත්, දිවා ආහාරයද ඊට වඩා වෙනස් නොවේ, වට්ටෝරුව එකමය. නමුත් අප වෙනුවෙන් රාත්‍රියේ ප්‍රමාද වනතුරු නිදිවර්ජිතව සිටින, උදෑසනම අවදි වී ආහාර පිසින ගිහි පින්වතුන්ගේ උත්සාහය සහ ඉවසීම අපි අගය කරමු. ඔවුන් අප වෙනුවෙන් පරාර්ථකාමීව සේවය කරන අතර, අප සතු සෑම දෙයකින්ම අපි සතුටු වන්නෙමු.

මධ්‍යහ්නය ආසන්නයේදී, එක් තරුණයෙක් ඔහුගේ වත්තට එන ලෙස මට ඇරයුම් කළේය. ඔහු හින්දි භාෂාවෙන් කතා කළ අතර හස්ත මුද්‍රාවලින් (අභිනයන්ගෙන්) මට වැටහුණේ භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ ප්‍රයෝජනය සඳහා මා පේර නෙළාගත යුතු බවයි. මා වටා ඉතා රසවත් පෙනුමක් ඇති ගෙඩිවලින් පිරුණු විශාල පේර ගස් විය. මම හිස වනා “හරි” යැයි කීවෙමි. පේර නෙළන විට එක් කාන්තාවක් ඇඟිලි පහක් පෙන්වූවාය. මම “රුපියල් පනහක්ද?” කියා ඇසුවෙමි. ඇය “ඔව්” යැයි පැවසුවාය. මම ඉතා සතුටින් පේර කිලෝ පහක් මිලදී ගෙන ඒවා භික්ෂූන් වහන්සේලාට සහ අපට සේවය සපයන ගිහි පිරිසට පූජා කළෙමි.

අපි කුක්කුටපාදගිරි පර්වතය (Cockfoot Mountain / Mount Gurupāda) දෙසට අපගේ ගමන දිගටම කරගෙන ගියෙමු. අපට කන්දට නැඟිය හැකි බව ඇසූ විට, බුදුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවක මහා කාශ්‍යප රහතන් වහන්සේ සිය ධුතාංග පුහුණුවීම් සඳහා වැඩ සිටි එම උසම ස්ථානයට ළඟා වන මොහොත ගැන අපි සැවොම සතුටින් හා බලාපොරොත්තුවෙන් පසු වීමු. අපි කන්ද පාමුලට පැමිණ, පසුදින ගමන සඳහා නැවත ශක්තිය ලබා ගැනීමට එදින රාත්‍රිය එහි ගත කළෙමු.

බුදුන් වහන්සේගේ පාද සටහන් ඔස්සේ - දිනපොත

​2022 දෙසැම්බර් 24 (14 වන දිනය)

අපි කණ්ඩායම අලුයම හතරට කුක්කුටපාද පර්වතය (Mount Gurupāda හෝ Kukkuṭapāda Giri) බලා පිටත් වීමු. අඳුර මැදින් දිගු දුරක් ගමන් කළ අපි, මළානික විදුලි පන්දම් එළියෙන් ආලෝකමත් වූ පාළු මාවතකට අවතීර්ණ වූයෙමු. නිහඬතාවය බිඳිමින් ඇසුණේ සංඝයා වහන්සේලාගේ මෘදු එහෙත් ප්‍රතාපවත් පාද තැබීමේ හඬ පමණි. සෑම පියවරකදීම අපමණ ප්‍රීතියක් සිතට දැනුණි.

​පින්නෙන් වැසුණු අලුයම කුක්කුටපාද කඳු මුදුන අපැහැදිලිව දිස්වේ,

දූවිල්ලෙන් වැසුණු රිදී පැහැ මාවත දිගේ රන්වන් සිවුරු රැසක් බබළමින් ඇදේ.

​රළු මාවත කරත්ත රෝද පාරවල් නිසා ගැඹුරට හෑරී තිබුණි. පිදුරු පටවාගත් ගොන් කරත්ත දෙපසට වැනෙමින් ඉදිරියට ඇදුණේ ඕනෑම මොහොතක කඩා වැටිය හැකි පරිදිය. පාර දෙපස වූ ගස් දූවිලි තට්ටුවලින් වැසී පැහැය වෙනස් වී තිබුණි. මෙම දුෂ්කර මාවත අවසානයේ කුඩා දොළ පහරක් අසල සුදු වැලි තලාවක් හමු විය. එම සිසිල් පිරිසිදු ජලය සංඝයා වහන්සේලාගේ වෙහෙසට පත් පාදවලට මහත් සහනයක් ගෙන දුන්නේය.

​මම දැන් ඒ "පුල්ලි" සහිත බල්ලාට "ආලෝක" යන නම තැබුවෙමි. මෙම ගමනේදී සංඝයා වහන්සේලා සමඟ එක්ව යාමට ඔහු දක්වන උත්සාහය නිසා, ඔහු සෑම භවයකදීම මිනිසෙකු ලෙස ඉපදී සත්‍යයේ ආලෝකය සොයාගන්නා වාසනාව ලැබේවායි ප්‍රාර්ථනා කරමි. ආලෝක ද එම සිසිල් දිය පහරට බැස තම පිපාසය සංසිඳුවා ගත්තේය. අප ඉදිරියේ විශාල බිම් පෙදෙස්, පැරණි උණ පඳුරු සහිත වංගු සහිත මාවත් සහ අහස දෙසට උජාරුවෙන් නැගී සිටින තල් ගස් දිස් විය. මෙම සුන්දර ගම්මානය සහ සොබාදහමේ අසිරිය සංචාරකයින්ගේ නෙත් සිත් ඇදගන්නා සුළුය. පාර දෙපස කහ පැහැති මල් සහ දම් පැහැති වැල් මල්, පේර, සියඹලා සහ පිදුරු ගොඩවල් දක්නට ලැබුණි. තැනින් තැන පිදුරු සෙවිලි කළ නිවෙස්වල ලිප්වලින් නැගුණු නිල් පැහැති දුම් රොටු පෙනෙන්නට තිබුණි. එය අපට කුඩා කල මව විසින් පිසින ලද බත් මුට්ටිය, දියලබු හොද්ද, තම්බන ලද ගොටුකොළ වැනි දෑ සමඟ මුළු පවුලම රාත්‍රී ආහාරය සඳහා එක් රොක් වන ඒ සාමකාමී දසුන සිහිපත් කරවීය. 

අප ඉදිරියේ දිස්වන්නේ තේජවත් කුක්කුටපාද පර්වතය සහ එහි මුදුනේ ඇති අලංකාර රන්වන් ස්තූපයයි. අප අනුගමනය කරන ධුතාංග පරිචයන්හි අග්‍රගන්‍ය වූ, මහා කාශ්‍යප මහ රහතන් වහන්සේට උපහාර දැක්වීමට මා හට අවස්ථාව ලැබෙන බව දැනගත් විට ඇති වූ සතුට නිම් හිම් නැත. කන්ද අප ඉදිරියෙන්ම පෙනුණද, ඉදිරියට යන තරමට එය ඈතට යන බවක් හැඟේ. බෙහෙත් මලු සහ පාත්‍ර උරහිස මත තබා ගත් පා චාරිකාවේ යෙදෙන සංඝයා වහන්සේලා ගම්මාන, ඝන වනාන්තර සහ උස් කඳු අතරින් ගමන් කළේ සටන් බිමක යන හමුදාවක් මෙනි.

අපගේ ගමන දේශසීමා ආරක්ෂා කිරීමට හෝ රට ආරක්ෂා කිරීමට නොව, අපගේම අභිලාෂයන් සහ ආශාවන් ජය ගැනීමටය. එය සත්වයා සසර චක්‍රයේ බැඳ තබන ප්‍රධානතම සතුරා සහ හේතුවයි. අඥානකම නිසා මිනිසුන් සියල්ල අනිත්‍ය බවත්, සදාකාලික "මම" කියා කෙනෙකු නොමැති බවත් වටහා නොගනිති. සියල්ල හේතු ප්‍රත්‍යයන් මත හටගෙන හේතූන් නැති වූ විට නැති වී යයි. "මම" කියා කෙනෙකු ඇතැයි යන මිථ්‍යාව නිසා, අපි අපේ ආශාවන් පසුපස හඹා යමින් ඕනෑම ක්‍රමයකින් ඒවා ලබා ගැනීමට උත්සාහ කරමින් අකුසල කර්ම රැස් කරගනිමු. නිරන්තරයෙන් තරඟ කරන අපි, සැබෑ ජයග්‍රහණය යනු කුමක්දැයි මොහොතකටවත් සිතා බැලීමට උත්සාහ නොකරමු.

​අපි දහවල් ආහාරය සහ වෛද්‍ය පරීක්ෂණ සඳහා නතර වූවෙමු. වොට් තායි බුද්ධගයා (Wat Thai Buddhagaya) විහාරස්ථානයේ විහාරාධිපති වහන්සේගේ මගපෙන්වීම මත උප විහාරාධිපති වහන්සේ, වෛද්‍යවරුන් සහ හෙදියන් පිරිසක් සමඟ පැමිණ සංඝයා වහන්සේලා පරීක්ෂා කර ඖෂධ ලබා දුන්හ. අපි ස්නානය කර අද රාත්‍රියේ මෙහි නතර වී, හෙට උදෑසන නැවත කඳු තරණය සඳහා පිටත් වන්නෙමු

බුදුන් වහන්සේගේ පියසටහන් ඔස්සේ - දිනපොත (15 වන දිනය)

​2022 දෙසැම්බර් 25

කුක්කුටපාද ගිරි පර්වතය පාමුල පිහිටි විවේකස්ථානයට ළඟා වීමට පැයකට පමණ පෙර, අපි දුම්රිය මාර්ග හරහා ගමන් කළෙමු. එහිදී අපට මැටි බිත්ති සහ කොළ සෙවිලි කළ වහලවල් සහිත දුප්පත් නිවාස සහ කුඩා පැල්පත් දැකගත හැකි විය.

​රාත්‍රිය තද අන්ධකාරයෙන් පිරී තිබූ අතර, දැඩි සීතල මීදුම සහ ගල් පිරුණු රළු මාර්ග අපගේ ගමන තරමක් ප්‍රමාද කළේය. මා දෙවතාවක්ම මෙම පර්වතය වෙත පැමිණ තිබුණද, මෙවර දැනුණු හැඟීම මීට පෙර අත්දැකීම්වලට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් විය. එදා තිබූ රළු පස් මාවත වෙනුවට දැන් කොන්ක්‍රීට් පඩිපෙළවල් ඉදි වී ඇත. එය පෙර තිබූ ස්වභාවික කාව්‍යමය සුන්දරත්වය තරම් ආකර්ශනීය නොවීය. කලින් වසරේ වූ මාර්ගය අපේ පාදවලට සුවයක් වූ නමුත් අපගේ විඩාපත් දෙපා වලට මෙවර කොන්ක්‍රීට් පඩිපෙළ නැගීම තරමක් අපහසු විය. කෙසේ වෙතත්, කුක්කුටපාද පුණ්‍ය භූමියට ළඟා වීමට හැකි වීම ගැන අපගේ සිත් තුළ මහත් ප්‍රීතියක් ඇති විය.

​මහා කාශ්‍යප මහ රහතන් වහන්සේ ගැන බොහෝ බෞද්ධයන් අසා ඇත. උන්වහන්සේගේ සරල ජීවන රටාවත්, වනාන්තරවල සහ ගුහාවල වැඩ වසමින් සිදු කළ ධුතාංග පිරීමත් බුදුන් වහන්සේගේ පවා පැසසුමට ලක් විය. උන්වහන්සේ දුප්පත් ජනයාට පින් රැස් කර දීම සඳහා සැමවිටම දුගී පැල්පත් වෙතම පිඬුසිඟා වැඩියහ. මහා කාශ්‍යප තේර ගාථාවල සඳහන් වන පරිදි, දිනක් ලාදුරු රෝගියෙකු ආහාර බෙදන විට ඔහුගේ ඇඟිල්ලක් උන්වහන්සේගේ පාත්‍රයට වැටුණු අතර, උන්වහන්සේ එය ඉවත් කර එම ආහාරයම වැළඳූ සේක. ධම්මපදයේ 118 වන ගාථාවට අනුව, ලාජා නම් කෙල්ලක පෑයූ විළඳ ස්වල්පයක් උන්වහන්සේට පූජා කිරීමේ පිනෙන් තව්තිසා දෙව්ලොව දෙවඟනක වී උපන්නාය. ඇය නැවතත් උන්වහන්සේට උපස්ථාන කිරීමට පැමිණි විට, උන්වහන්සේ එය ප්‍රතික්ෂේප කළේ අල්පේච්ඡ ජීවිතයක වටිනාකම පෙන්වමිනි. සක් දෙවිඳුන් පවා පූජා රැගෙන පැමිණි විට උන්වහන්සේ ඒවා ප්‍රතික්ෂේප කළ අවස්ථා ඇත.

අද වන විට කුක්කුටපාද පර්වතය ප්‍රසිද්ධ වී ඇත්තේ මහා කාශ්‍යප රහතන් වහන්සේ නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදී සිටින ස්ථානය ලෙසයි. ජනප්‍රවාදයට අනුව, උන්වහන්සේ ගෞතම බුදුන් වහන්සේගේ සිවුර සහ පාත්‍රය ආරක්ෂා කරමින්, මෛත්‍රී බුදුන් වහන්සේ ලොවට පහළ වන තුරු එහි රැඳී සිටිනු ඇත. "කුක්කුටපාද" යන නම ලැබී ඇත්තේ එහි හැඩය කුකුළෙකුගේ පාදයක ඇඟිලි තුනක් මෙන් පෙනෙන බැවිනි. මෙම කඳු පන්තිය ඉන්දියාවේ බිහාර් ප්‍රාන්තයේ ගයා දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටා ඇත.

​කන්ද නැගීමේදී අවට පරිසරය ඉතා නිහඬ සහ සිත්ගන්නා සුළුය. කන්ද මුදුනට යන විට මාර්ගය අවහිර කරමින් විශාල ගලක් පිහිටා ඇත. පුරාවෘත්තයට අනුව, මහා කාශ්‍යප රහතන් වහන්සේ පැමිණි විට පර්වතය ඉබේම දෙබෑ වී උන්වහන්සේට ඇතුළට යාමට මග සලසා දී ඇත. මෙම පටු දෙබෑ වූ ස්ථානය හරහා එක් අයෙකුට පමණක් ගමන් කළ හැකිය. අපි එම පටු මග ඔස්සේ කඳු මුදුනට ළඟා වූයෙමු. එහි මහා කාශ්‍යප රහතන් වහන්සේ වෙනුවෙන් කැප කරන ලද ස්තූපයක් දක්නට ලැබුණි. අපි එහි දණින් වැටී එම උතුම් ධුතාංගධාරී රහතන් වහන්සේට උපහාර දැක්වූයෙමු.

කඳු මුදුනේ බුදු පිළිමයක් සහිත තවත් ස්තූපයක් ද ඇත. අපි එහි ටික වේලාවක් භාවනා කර, සූත්‍ර දේශනා කර, දෙවියන්ට සහ සියලු සත්වයන්ට පින් අනුමෝදන් කළෙමු. පින්වන්ත පුද්ගලයන්ට රාත්‍රී කාලයේදී මහා කාශ්‍යප රහතන් වහන්සේගේ රන්වන් ආලෝකය දැකගත හැකි බවට විශ්වාසයක් පවතී. මද්දහන වන විට අපි කන්දෙන් බැස නැවත අපගේ ගමන ආරම්භ කළෙමු.

දහවල් ආහාරයෙන් පසු, බුදුන් වහන්සේ දුෂ්කර ක්‍රියා කළ මහාකාල ලෙන් (දුංගේෂ්වරී කඳු) දෙසට කිලෝමීටර් 20 ක් පමණ පයින් ගමන් කළෙමු. මග දෙපස ඇති වෙළඳසැල්වල රසකැවිලි මත මැස්සන් වසා සිටින අයුරුත්, පාරේ දූවිල්ලෙන් පිරුණු පරිසරයත් අපට දැකගත හැකි විය. එදින රාත්‍රිය ගත කිරීම සඳහා අපි මග අසල පිහිටි ප්‍රාථමික විද්‍යාලයක නවාතැන් ගත්තෙමු.

මතු සම්බන්ධයි!