බුදුන්වහන්සේ ගේ පියසටහන් ඔස්සේ - 26,27,28,29 දින

 පූජ්‍ය පඤ්ඤාකාර හිමියන් විසින් රචිත 

​බුදුන් වහන්සේගේ පියසටහන් ඔස්සේ - දින සටහන් පොත - දින 26,27,28,29 

2023 ජනවාරි 5 - 6 (26 - 27 වන දින)

වාරණාසි බලා යන මාර්ගය දැඩි මීදුමකින් වැසී තිබුණි. හිරු කිරණකට පවා එය විනිවිද යාමට නොහැකි විය. බුද්ධගයාවට වඩා එහි වාතය සීතල විය.

​අළුයම කාලයේදී, පයින් වඩින සංඝයා වහන්සේලා තේජවත් කන්දක් අසල නතර වූහ. එහි මුදුනේ අශෝක ස්ථම්භය පිහිටා තිබූ අතර, එය වසර 2,000කට වඩා පැරණි බෞද්ධ ඉතිහාසයේ වැදගත් සලකුණකි. අද වන විට මෙම ස්ථම්භය අවට ප්‍රදේශයේ බහුතරයක් වෙසෙන්නේ මුස්ලිම් ජාතිකයන්ය. කඳු බෑවුම දිගේ මුස්ලිම් පල්ලි සහ හින්දු කෝවිල් ඉදි කර ඇත. අපි උදෑසන ආහාරය සඳහා සරල සොහොන් කොත් කිහිපයක් අසල නතර වූයෙමු. ඒ සෑම එකක්ම උස් කර සාදා කොළ පැහැති රෙද්දකින් වසා තිබූ අතර, රෙද්ද රඳවා තබා ගැනීමට ගඩොල් කැට කිහිපයක් ඒ මත තබා තිබුණි. පාෂාණමය කන්දක් අසල වාතය තවත් සීතල විය. මෙවැනි මොහොතක, අතේ ඇති උණුසුම් නූඩ්ල්ස් කෝප්පයකට වඩා වටිනා කිසිවක් නැත.

​අපි රෝස පැහැති වැලිගලින් නිමවා ඇති මුස්ලිම් සෙන්පතියෙකුගේ සොහොන් ගෙයක් පසු කළෙමු. ගම්මාන හරහා යන විට, දරුණු සුනඛයන් රැලක් සෝ (Sổ) සහ ආලෝක (Āloka) හට පහර දුන් අතර, ගම්වලට ඇතුළු වීමේදී ඔවුන් දෙදෙනාට එහි බියකරු බව අත්විඳීමට සිදු විය.

​මධ්‍යහ්නයේදී, කණ්ඩායම තායිලන්තයේ 'වට් සරරාම්' (Wat Sararam) විහාරස්ථානයේ නතර විය. එහි නායක ස්වාමීන් වහන්සේ සහ දායක පිරිස සහල් සහ නූඩ්ල්ස් පූජා කළහ. දිවා ආහාරය ගනිමින් සිටින විට හමා ආ සීතල සුළඟින් අපි වෙව්ලන්නට වූයෙමු. නායක ස්වාමීන් වහන්සේ සංඝයා වහන්සේලා වෙනුවෙන් සීතලට ඔරොත්තු දෙන සිවුරු (Amasakuta) සහ හිස්වැසුම් මල්ලක් රැගෙන ආහ. තවත් ඇඳුම් ස්ථරයක් ඇඳ සිටියත්, ඇට මිදුළු පසාරු කරගෙන යන සීතලක් දැනුණි. මම සීතලෙන් ගැහෙමින් වාඩි වී සිටින විට, සංඝයා වහන්සේලාට ආහාර පිසීම අධීක්ෂණය කරන භික්ෂුව පැමිණ අද ඔහුට කෙළින් ඇවිදීමට උපකාර කිරීම ගැන මට ස්තුති කළේය. ඊට හේතුව ඊයේ ඔහුට කොන්ද ඇඹරී කෙළින් ඇවිදීමට නොහැකි බව මා නිරීක්ෂණය කිරීමයි. පසුව එදින සවස් වරුවේ මම ඔහුට සම්බාහනයක් කළ අතර, එහිදී ඔහු වේදනාවෙන් කෑගැසුවේය. පුදුමයකට මෙන් අද ඔහුගේ තත්ත්වය යහපත් වී ඇති අතර දැන් ඔහුට කෙළින් ඇවිදීමට හැකියාව ඇත. නැතහොත් මා නැවත සම්බාහනය කර වේදනාවක් ලබා දෙයි යන බිය නිසා ඔහු සම්පූර්ණයෙන් සුව වූ බව මවා පෑවාද? කෙසේ වෙතත් ඔහු නැවතත් උදව් ඉල්ලූ විට, මගේ සම්බාහන කුසලතාව පිළිබඳව මට යම් විශ්වාසයක් ඇති විය.

​මම සම්බාහනය කරන සෑම තැනකදීම ඔහු "නතර කරන්න, නතර කරන්න" යැයි කෑගැසුවේය. මම ඔහුට හුස්ම ගැනීමට ඉඩ දී නැවතත් එය දිගටම කරගෙන ගියෙමි. ස්පොටි (Spotty Aloka ) තවමත් මා ඔහු මත තැබූ සළුව යට ඇති කුඩා කාපට් එක මත නිශ්චලව වැතිර සිටියේය. ඔහු ලී කොටයක් මෙන් තද නින්දේ පසුවිය. මධ්‍යම රාත්‍රියේදී ඔහු කොහේ හෝ ඇවිද ගොස් නැවත පැමිණියේය. සළුව බිම වැටී තිබුණි. ඔහු මගේ හිස අසල නොසන්සුන්ව සිටියේ නිදාගැනීමට නොහැකි තරම් සීතල නිසා වන්නට ඇත. මම කූඩාරමෙන් පිටතට පැමිණ ඔහුව තුවායකින් වැසූ අතර, ඉන් පසුව පමණක් ඔහුට නින්ද ගියේය. කණ්ඩායම පිටත්ව යාමට සූදානම් වන තුරුම ඔහු සුවසේ නිදාගත්තේය. මම ඔහුව අවදි කිරීමට දිගින් දිගටම කතා කළත්, ඔහු තවමත් කුඩා දරුවෙකු මෙන් නිදා සිටියේය.

අද පසළොස්වක පොහෝ දිනයක් වුවද කිසිදු සඳ එළියක් නොතිබුණි. පාද චාරිකාවේ යෙදෙන සංඝයා වහන්සේලා තම විදුලි පන්දම් එළියෙන් මඟ සොයා ගනිමින් ගමන දිගටම කරගෙන ගියහ. මිනිසුන් තවමත් නිදා සිටි වෙළඳපොල ප්‍රදේශයක අපි උදෑසන ආහාරය සඳහා නතර වූයෙමු. එහි විවෘතව තිබුණේ උණුසුම් රොටි විකුණන වෙළඳසැල් තුනක් පමණි. නූඩ්ල්ස් අවශ්‍ය අයට ඒවා අනුභව කළ හැකි විය. රොටි අවශ්‍ය අයට රුපියල් හතරකට කුඩා රොටියක් මිලදී ගත හැකි විය. අප ආහාර ගැනීමට වාඩි වූ විට මිනිසුන් අප අසල සිටගෙන අප දෙස බලා සිනාසුණහ. සමහරු අප කවුද, කොහේ යනවාද, කොහේ සිට ආවාදැයි ඇසූහ. තවත් සමහරු අප ඔවුන් දෙස බලන විට (ඉන්දියානු ක්‍රමයට) හිස දෙපසට වැනූහ. කෙටි උදෑසන ආහාරයකින් පසු අපි නැවත ගමන ආරම්භ කළෙමු. සෝ සහ ආලෝක පිරිමි මුවෙකු දැක, ඌව බිය ගැන්වීමට ඌ දෙසට දිව ගියහ. වහාම මුවාගෙන් එල්ල වූ දරුණු ප්‍රහාරය නිසා ඔවුන් කලබල වී පලා ගියහ. අද කණ්ඩායම සමඟ සෝ වැනි තවත් කහ පැහැති බල්ලෙක් එක් විය. එම අලුත් සගයා බොහෝ දුක් විඳ ඇති බව ඔහුගේ සිරුරේ ඇති පැරණි සහ අලුත් තුවාල වලින් පැහැදිලි විය. ඔහු ඊයේ පස්වරුවේ සිට කණ්ඩායම පසුපස ඒමට බලා සිටියද, ඔහු පැමිණියේ භික්ෂූන් වහන්සේලාට පිටුපසින් පමණි. සෝ සහ ආලෝකගෙන් හිරිහැර විඳීමට සිදුවේ යැයි බියෙන් ඔහු ඉදිරියට ඒමට එඩිතර වූයේ නැත.

​දහවල් කාලයේදී කණ්ඩායම දිවා ආහාරය සහ වෛද්‍ය පරීක්ෂණ සඳහා පාර අයිනේ නතර විය. පසළොස්වක පොහෝ දින පාතිමොක්ඛ දේශනාව සඳහා අපි කූඩාරම් ද සකස් කළෙමු. අද උපෝසථ දිනයයි, එනම් වියට්නාමයේ සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ දායක පිරිස භික්ෂු තියන් නියම් (Bhikkhu Thiện Niệm) සමඟ එක්ව පූජාවන් පවත්වන දිනයයි. පාතිමොක්ඛ දේශනාවෙන්, මෙත් වැඩීමෙන් සහ පින් අනුමෝදන් කිරීමෙන් අනතුරුව, සැවොම සීතලෙන් බේරීමට කූඩාරම් තුළට වැදුණහ. මම ආලෝකව තුවායකින් වැසුවෙමි. ඉන්පසු මා සකසා ගත් කුඩා ඉඩට වැදී මෙම දිනපොතේ ඉතිරි කොටස ලිවීම දිගටම කරගෙන ගියෙමි.

බුදුන් වහන්සේගේ පියසටහන් ඔස්සේ - දින සටහන් පොත

​2023 ජනවාරි 7-8 (28-29 දින)

උත්තර ප්‍රදේශ් ප්‍රාන්තයේ වාරාණසී නගරය දක්වා දිවෙන කිලෝමීටර් 64ක මාර්ගය දූවිල්ලෙන් පිරී තිබූ අතර, එහි සමහර කොටස් තවමත් ඉදිකිරීම් මට්ටමේ පැවතිණි. කැඩී ගිය සහ අධික ලෙස බඩු පැටවූ වාහන පාර දෙපස පෙරළී හෝ මඩේ එරී තිබෙනු දක්නට ලැබුණි. එහෙත්, පාද චාරිකාවේ යෙදෙන මහා සංඝරත්නය ශීත ඍතුවේ කටුක සීතල මධ්‍යයේ වුවද ඉතා සන්සුන්ව එම මාර්ගය පසුකර වැඩම කළහ. ඉඳහිට වලාකුළු අතරින් හිරු එළිය වැටෙන විට, අපි කණ්ඩායමම මහ හඬින් සිනාසෙමින් "ඉර පායලා, හිරු එළිය!" යැයි ප්‍රීතියෙන් කෑ ගැසීමු. ඒ මොහොතේ එම හිරු එළිය, අන්ධයෙකුට පෙනීම ලැබුණාක් මෙන් ඉතා වටිනා දෙයක් විය.

​අපි පිදුරු ගොඩගසා තිබූ හිස් ඉඩකඩක් සහිත හින්දු කෝවිලක නවාතැන් ගෙන, පසුදින ගමන ආරම්භ කරන තෙක් රාත්‍රිය එහි ගත කළෙමු. පාද චාරිකාවේ යෙදෙන සංඝරත්නය ඝන මීදුමෙන් වැසුණු නගරය හරහා ගමන් කළහ. මීදුම කෙතරම් තදින් පැවතියේ ද යත්, කහ පැහැති සිවුරු එකිනෙකාට නොපෙනී ගිය අතර, පෙනෙන්නට තිබුණේ තැනින් තැන දැල්වෙන විදුලි පන්දම් එළිය පමණි.

​සෑම මොහොතක්ම සංඝරත්නයේ පාද තබන රිද්මයට අනුකූලව ගෙවී ගියේය. කිලෝමීටර් 30ක දුරක් ගෙවා දැමුවේ නිශ්ශබ්දවය. හිරු රැස් ගස් අතරින් විහිදී මීදුම දුරු කර නිල් අහස මතු වූ මොහොතේ, අප කණ්ඩායම ගංගා නදියේ ඉවුරට ප්‍රථම පියවර තැබුවෙමු. ඉන්දියාවේ ඉතිහාසය සහ එහි සිදුවූ නොයෙකුත් පෙරළිකාරී වෙනස්කම් සමඟ බැඳී පවතින "ගංගා නදිය" යන නාමය අප කාටත් ඉතා හුරුපුරුදුය.

ඉන්දියාව යනු විවිධත්වයෙන් පිරි දේශයකි, එබැවින් සෑම ගංගාවකටම ආධ්‍යාත්මික අර්ථයක් සහ වෙනස් වූ පුරාවෘත්තයක් බැඳී පවතී. වඩාත්ම බලගතු ගංගාව වන ගංගා නදිය පිටුපස ඇති මිථ්‍යා කතාව කුමක්ද?

​හිමාලයානු ග්ලැසියරවල පහළ කොටසේ සිට, උත්තරාකන්ඩ් ප්‍රාන්තයේ මධ්‍යම හිමාලය තුළ ගංගා නදිය අතිශය සුන්දරත්වයකින් යුතුව මතු වේ. ගංගා නදියේ මූලාශ්‍රය වන මෙය 'භාගිරතී නදිය' ලෙසද හැඳින්වේ. වෙනත් විදිහකින් කිවහොත්, භාගිරතී නදියේ ආරම්භය යනු ගංගෝත්‍රි ග්ලැසියරයේ අවසානයයි (ගෞමුක්: එළදෙනකගේ මුඛය). හින්දු විශ්වාසයන්ට අනුව, ගෞමුක් ග්ලැසියරයෙන් ගංගා උපදින බැවින් ඒවා නිර්මාණය වූ මොහොතේ සිටම පූජනීය වේ. එබැවින් භාගිරතී නදියේ මූලාශ්‍රය අසල කුඩා දේවාලයක් නිහඬව පිහිටා ඇත. ගංගා නදියේ ප්‍රධාන මූලාශ්‍රය ලෙස ගෞමුක් ග්ලැසියරය හැඳින්වෙන්නේ එබැවිනි.

​හින්දු පුරාණෝක්ති වලට අනුව, භාගිරතී නදියේ චණ්ඩ ජල පහර පාලනය කිරීම සඳහා ශිව දෙවියන්ගේ කෙස් කළඹ තුළ ගංගා නදිය රඳවා තබා ගන්නා ලදී. මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ අවශ්‍යතා සපුරාලීම සඳහා පූජනීය ගංගාව ස්වර්ගයෙන් මිහිමතට පැමිණිය යුතු යැයි දෙවිවරුන් කළ ඉල්ලීමකට අනුව එය පෘථිවියට පැමිණියේය. ගංගා දෝණිය මුළු රටේම පවතින විශාලතම ගංගා පද්ධතියයි. කුඩා අතු ගංගා කිහිපයක් මෙම ප්‍රබල ගංගාව හා එක්වන අතර, එමඟින් නිර්මාණය වන ගංගා සහ ඇළ දොළ ජාලය රටේ පස ගොවිතැනට සාරවත් කරයි.

​හින්දු භක්තිකයෝ ගංගා නදියේ ස්නානය කර, ගෞරවය සහ භක්තිය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා මල් සහ මැටි පහන් පූජා කරති. ගංගා ජලය පූජනීය ලෙස සලකන අතර සියලු වර්ගවල චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර සඳහා භාවිතා කරයි. එසේම ආපසු නිවසට යන විටද ඔවුහු එම ජලය රැගෙන යති.

​සැබවින්ම, ගංගා නදියේ ස්වල්ප ජල ප්‍රමාණයකට වුවද පුද්ගලයෙකුගේ ශරීරය සහ ආත්මය පවිත්‍ර කිරීමටත්, එම ජලය ඉසින ලද නිවසකට සාමකාමී බවක් ලබා දීමටත් හැකි බව විශ්වාස කෙරේ. අතු ගංගා තුනක් එක්වන ස්ථානයේ (සංගමය) ඇති ජලය ඉන්දියාවේ වඩාත්ම පූජනීය ජලය ලෙස සැලකේ. සෑම වසර දෙකකට වරක්ම, තවුසන්, බ්‍රාහ්මණයන් සහ අනෙකුත් බැතිමතුන් ඇතුළු මිලියන සංඛ්‍යාත ජනතාවක් චාරිත්‍ර ඉටු කිරීමට, යාඥා කිරීමට සහ මාසයක් පුරා ස්නානය කිරීමට මෙහි රැස් වෙති.

​මතු සම්බන්ධයි!