බුදුන්වහන්සේ ගේ පියසටහන් ඔස්සේ - 6,7 දින

 බුදුන්වහන්සේගේ පියසටහන් ඔස්සේ - දිනපොත

(පූජ්‍ය පඤ්ඤාකාර හිමියන් විසින් රචිත දිනපොතේ සිංහලානුවාදය) 6 හා 7 දින 

2022 දෙසැම්බර් 16 (6 වන දිනය)

අන් කවරදා මෙන් ම, පිරිසිදු වීමෙන් පසු අපි පිරිත් සජ්ඣායනා කර පෙර දින රාත්‍රියේ අප නැවතී සිටි ස්ථානයට පින් අනුමෝදන් කර ස්තූති කළෙමු. අඳුරු නිහඬ රාත්‍රියේ දෝංකාර දුන් ගැඹුරු සූත්‍ර ධර්ම ශබ්දය ශ්‍රාවකයාගේ සිතට මහත් සන්සුන් බවක් සහ සාමයක් ගෙන ආවේය. ගමන ආරම්භ කිරීමට පෙර, සංඝ නායක හිමියන් මගේ පාවහන් නොමැති දෙපා දෙස බලා, "ඔබට විශ්වාසද?" යැයි විමසූහ. මම දෑත් එක්කොට "මට ගැටලුවක් නැත" යැයි පැවසුවෙමි. ඉන්පසු උන්වහන්සේ කෙටි මාර්ග ඔස්සේ, අඳුරු පාලම් යටින් මහා මාර්ගයට පිවිසෙන මං සොයා, තියුණු ගල් කැබලිවලින් පිරුණු දුම්රිය මාර්ග හරහා අපව කැඳවාගෙන ගියහ.

කිලෝමීටර් 20ක ගමන නිමා විය. සැවොම මහත් උනන්දුවෙන් බලා සිටි මොහොත වූයේ උදේ ආහාර වේලයි. ඊයේ මම ඔබෙන් ඇසුවා අද උදේට මොනවා තියෙයිද කියා අනුමාන කරන්න කියා. සමහරවිට සැමටම ඇත්තේ එකම පිළිතුරක් විය හැකියි. ඔව්, අදත් එයමයි. පෙර දිනවල මට කහ, රතු සහ නිල් පැහැති ඉන්ස්ටන්ට් නූඩ්ල්ස් පැකට් ලැබුණු අතර, අද නැවතත් ලැබුණේ කහ පැහැති එකකි. එය රසවත් නේද?

වාතය එන්න එන්නම සිසිල් විය. අප වේගයෙන් ඇවිද ගියද, ශරීරය නිරන්තරයෙන් වෙව්ලන්නට විය. සීතල, වේදනාව සහ තෙහෙට්ටුව මැද වුවද අපට උපකාර කළ පොලිස් නිලධාරීන් ගැන අපි මහත් සතුටට පත් වීමු. ඔවුන් සෑම මංසන්ධියකදීම සංඝයා වහන්සේලාට ගමන් කිරීමට රථවාහන නතර කර දුන්හ. පොලිස් නිලධාරීන් ගෞරවයෙන් යුතුව සංඝයා වහන්සේලාට ආචාර කළ අතර සුබ ගමනක් ප්‍රාර්ථනා කළහ. අපි දිවා ආහාරය සඳහා හිස් බිම් කැබැල්ලක නතර වීමු. අප එහි ළඟා වූ විට, සංඝ නායක හිමියන් නැවතත් මගෙන් "ඔබට විශ්වාසද?" කියා ඇසූහ. මම "එසේය ස්වාමීනි, විශ්වාසයි" කියා පිළිතුරු දුන්නෙමි. එහෙත් උන්වහන්සේට මගේ දෙපා පරීක්ෂා කිරීමට අවශ්‍ය විය. පරීක්ෂා කිරීමෙන් පසු උන්වහන්සේ සිනාසෙමින් ප්‍රීතිමත් වදන් පැවසූහ.

අද උපෝසථ දිනයක් බැවින් වියට්නාම සහ ඇමරිකානු බෞද්ධයෝ දානය පිරිනැමූහ. සංඝයා වහන්සේලාට උපස්ථාන කරන මෙම බෞද්ධයන්ගේ යහපත් ක්‍රියාව පිළිබඳව මම බෙහෙවින් සතුටු වෙමි. ආහාර මෙන්ම පානීය ජලය ද ඉතා වටිනා අතර, විශේෂයෙන් පැණිරස රතු බෝංචි පුඩිං (pudding) බඳුනක් තිබීම ගැන මම අතිශයින් සතුටු වෙමි. දිවා ආහාරයෙන් පසු මහලු මිනිසෙක් ආහාර ගැනීමට මුදල් ඉල්ලා පැමිණියේය. ඔහු ඇඟිලි දෙකක් පෙන්වූ අතර, මම ඉක්මනින් ඔහුට රුපියල් 200ක් ලබා දුන්නෙමි. ඔහු එය සාක්කුවේ දමාගෙන සිනාසෙමින් මදෙස බලා ඇඟිලි පහක් පෙන්වීය. මම සිනාසී හිස නමා නැවතත් මගේ පාත්‍රය පිරිසිදු කිරීමට පටන් ගත්තෙමි. ඔහු අසල ඇති කඩයට ගොස් රුපියල් 20කට ආහාර මිලදී ගෙන ඉතිරි 180 සාක්කුවේ දමාගත්තේය.

තවත් කිලෝමීටර් 20ක් යාමට තිබූ බැවින් අපට ඉක්මන් වීමට සිදු විය. නැතහොත් අඳුරු වීමට පෙර එහි ළඟා වීමට නොහැකි වනු ඇත. නමුත් නොකියාම බැරි එක් දෙයක් තිබේ. කණ්ඩායම ඉන්ධන පිරවුම්හලක් අසලින් තාලයකට ඇවිද යමින් සිටියදී, වේගයෙන් පැමිණි මෝටර් රථයක් හදිසියේම ඉන්ධන පිරවුම්හලට ඇතුළු වීමට අප ඉදිරියෙන් හරවන ලදී. එම මොහොතේම අප අසලින් ගිය හොන්ඩා යතුරුපැදියක සිටි පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු මෝටර් රථයේ වැදී ඇද වැටුණත්, වාසනාවකට ඔවුන්ට සිදු වූයේ සුළු තුවාල පමණි. හිමිවරුන් වහාම ඔවුන්ට සහ යතුරුපැදිය එසවීමට උදවු කළ නමුත්, මෝටර් රථය නතර නොකර පලා ගියේය. එම රථය සංඝයා වහන්සේලා අතරට කඩා වැදුණේ නම් කුමක් වනු ඇත්ද? හෙට හමුවෙමු!

බුදුන් වහන්සේගේ පාද සටහන් ඔස්සේ - දිනපොත

​2022 දෙසැම්බර් 17 (7 වන දිනය)

කොල්කටා (බ්‍රිතාන්‍ය ඉන්දියාවේ පැවති අගනුවර වූ කල්කටා) සිට බුද්ධගයාව දක්වා අප ආරම්භ කළ පා ගමනට අදට දින හතකි. අපි දැන් අපගේ ගමන් මාර්ගයෙන් අඩක්, එනම් කිලෝමීටර් 280ක් පසු කර ඇත්තෙමු. පා ගමනින් වඩින මෙම සංඝ රත්නය නැවැත්වීමට කිසිදු බාධකයකට නොහැකි විය. අධිෂ්ඨාන පාරමිතාව, විරිය පාරමිතාව සහ ක්ෂාන්ති පාරමිතාව යන ගුණාංග පෙරදැරිව, අප සෑම කෙනෙකුටම මෙම දුෂ්කර අභියෝග ජය ගැනීමට හැකි වනු ඇත. අපගේ පුද්ගලික ශක්තිය සහ ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව අනුව, වේගයෙන් හෝ සෙමින් ගමන් කළද, අප සියලු දෙනාම පැමිණෙන්නේ එකම ගමනාන්තයකටය. ඇත්ත වශයෙන්ම, අධිෂ්ඨානය ශක්තිමත් නැතිනම්, මෙම බාධක ජය ගැනීම දුෂ්කර වනු ඇත. අතීතයේ වැඩ විසූ භික්ෂූන් වහන්සේලා සත්වයන්ව මෝහයේ වෙරළෙන් එතෙර කරවීම සඳහා ධර්ම නෞකාව මෙහෙයවීමේ වගකීම දැරූ කාලයේ අත්විඳි දුෂ්කරතා අපට දැනෙන්නේ දැන්ය. එවකට සෑම භික්ෂූන් වහන්සේ නමක්ම අසංඛ්‍යාත සත්වයන්ගේ යහපත උදෙසා සෑම දිශාවකටම සැතපුම් දහස් ගණනක් ගමන් කළහ. මේ වන විට, මීට වසර 2500කට පෙර සිදු වූ දේ අප කාටත් සිතාගත හැකිය. නමුත් මාවත තවමත් දිගුය; භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සහ අර්හත් සංඝ රත්නය හා බැඳුණු ඓතිහාසික පුණ්‍ය භූමි කරා යන මාවතේ ඇති සියලු බාධක අපි පියවරෙන් පියවර ජය ගන්නෙමු. එහි ගිය පසු, එම ස්ථානවල ඉතිහාසය විස්තරාත්මකව නැවත මතක් කිරීමට අපි උත්සාහ කරන්නෙමු.

​දැන් අපි පා ගමනින් වඩින සංඝ රත්නයේ අද දවසේ අත්දැකීම් දෙසට හැරෙමු. අපි පාර අයිනේ තිබූ කුඩා පටු මාවතක නතර වී, අපගේ හිඳින කොට්ට තබා වාඩි විය හැකි ස්ථානයක් සෙව්වෙමු. ඇත්ත වශයෙන්ම, ආහාර සඳහා තිබූ එකම තේරීම සාමාන්‍ය 'මාමා' (Mama) ඉන්ස්ටන්ට් නූඩ්ල්ස් ය. මා සතුව උණු වතුර තිබුණේ නැත; තිබුණේ මද උණුසුම් වතුර පමණි, එය එහි රසකාරක දිය කිරීමට තරම් උණුසුම් නොවීය. නූඩ්ල්ස් ටිකක් මෘදු වන තෙක් මම එය බොහෝ වේලාවක් පොඟවා තැබුවෙමු. නූඩ්ල්ස් හරියටම තැම්බී නොතිබුණත්, ලුණු සහ රසකාරක වතුරේ දිය වී තිබූ නිසා නූඩ්ල්ස්වලට යම් රසයක් එක් වී තිබුණි. ගමන නැවත ආරම්භ කිරීම සඳහා අපි උදෑසන ආහාරය කඩිනමින් අවසන් කළෙමු. පාලම් රැසක්, කඳු පල්ලම් පසු කරමින් අපි ඉදිරියට ගියෙමු. පලතුරු වෙළඳසැල්, චපාති, බැදපු පිටි කෑම (fried doughs), රොටි... වැනි ඉතා රසවත් වීදි ආහාර විකුණන කුටි අසලින් අපි ගමන් කළෙමු. අපි මොහොතක් නතර වී, ඒවා දෙස බලා නැවත ගමන ආරම්භ කළෙමු... සමහර විට මම පමණක් නොව, කණ්ඩායම් නායකයාගේ සිට පහළට මුළු පිරිසම කුතුහලයෙන් සිටින්නට ඇත, කුසගින්න නිවා ගැනීමට මේවායින් ස්වල්පයක් රස බැලීමට අපටත් අවශ්‍ය වන්නට ඇත. නමුත් අපට එසේ කළ නොහැක, මන්ද ඒ වන විටත් ඉර මුදුන් වී (විකාල භෝජනය) හමාරය. මෙය වැඩිපුර ලෞකික වැඩියි කියා සිතෙනවාද? ඒ ගැන අපට දොස් පැවරීමට ඉක්මන් නොවන්න, භික්ෂූන් වහන්සේලා ද ඇතැම් විට ඉතා අහිංසක සහ ළමා වියේ පසුවන්නන් මෙන් විය හැකිය. මෙය විහිළුවට පවසන්නකි - කුඩා ආහාර කැබැල්ලකට අපගේ ගරුත්වය නැති කළ හැක්කේ කෙසේද?

අද දවස මෙතරම් දිගු ඇයි? නිරන්තරයෙන් ඇවිද ගියද, ගමනාන්තය තවමත් බොහෝ දුරින්ය. හිරු බැස යද්දී, අප වේගයෙන් නොගියේ නම්, අද රාත්‍රිය ඉතා අභියෝගාත්මක වනු ඇත. අපි මෝටර් රථ සහ පදිකයින් අතරින් රිංගා යමින් වේගය වැඩි කිරීමට උත්සාහ කළෙමු. නමුත් ආපසු හැරී බලන විට, අපෙන් ඉතිරිව සිටියේ 30 දෙනෙකු පමණි; අනෙක් පිරිසගේ සිවුරක් පවා පෙනෙන්නට තිබුණේ නැත. කිලෝමීටර් 48ක් සහ පැය 14කට වැඩි කාලයකට පසු අපගේ කණ්ඩායම ගමනාන්තයට පැමිණියේය. ඒ වන විටත් කළුවර වැටී තිබුණි, නමුත් තවත් දුසිම් ගණනක් පිරිස තවමත් පැමිණ නොතිබුණි. අද රාත්‍රියේ අපි නවාතැන් ගත්තේ සොහොන් බිමක (cemetery) ය. ධර්මය ඇසීමෙන් සහ සූත්‍ර කියවීමෙන්, ධුතාංග පුරන, සොහොන් බිම්වල වසන, මළ සිරුරුවලින් රෙදි (පාංශුකූල) එකතු කර සිවුරු මසා ගන්නා භික්ෂූන් වහන්සේලා ගැන ඔබ අසා ඇති. දැන්, අපිත් මෙහි නතර වී සිටිමු, ඉදිරියට කුමක් සිදුවේද? එය තවමත් නොවිසඳුණු ප්‍රශ්නයකි.

​ඔබටත් අප හා එක්වීමට ඇරයුම් කරමු!

මතු සම්බන්ධයි